ၾကိဳက္မရွက္ ငိုက္မရွက္တဲ့... အားလံုးၾကားဖူးၾကမွာပါ.. မေဗဒါအတြက္ေတာ့ ငိုက္မိတာ ရွက္စရာတစ္ခုျဖစ္ခဲ့လို႔ ျပန္ေတြးတိုင္းကိုယ့္ဘာသာကိုယ္မ်က္နွာပူေနရပါတယ္..
စကာၤပူက အမ်ားသံုး ဘတ္စ္ကားေတြ ရထားေတြေပၚမွာ ခါးပိုက္ႏွဳိက္သတိျပဳစရာ.. မိန္းကေလးမို႔ အသားယူခံရမွာကို သိပ္စိတ္ပူစရာမလိုပါဘူး.. ေနာက္ျပီး အျမဲရုန္းကန္လွဳပ္ရွားသြားလာေနရတဲ့ အတြက္ လူေတြဟာ ဘတ္စ္ကားစီး ရထားစီးအခ်ိန္ေလးေတြမွာ.. ေနရာရရင္ ေလေအးစက္ေအးေအးနဲ႔ ေမွးတက္တဲ့ အက်င့္ေလးေတြရွိပါတယ္...
အထူသျဖင့္ေတာ့ မေဗဒါလို အလုပ္နဲ႔ အိမ္နဲ႔ ေ၀းတဲ့သူအဖို႔ အဲဒိ လမ္းသြားရင္း ဘတ္စ္ကားေပၚ ရထားေပၚမွာ ရတဲ့အခ်ိန္ေလး ေမွးတတ္တာလဲ အက်င့္ေလးကို ပါေနပါျပီ... ဒီလိုမွပဲ အိပ္ေရးက ၀ သလိုရွိတာကိုး..
အဲဒိအခ်ိန္တုန္းက မေဗဒါအလုပ္က Night shift လုပ္ရတာပါ.. ညဘက္အလုပ္ဆင္းရေတာ့.. အိပ္ခ်ိန္ကပိုနည္းပါတယ္.. ေန႔ဘက္မွာ အိပ္မေပ်ာ္တာနဲ႔.. ေန႔ဘက္ လင္းေနေတာ့ အိပ္ပစ္လိုက္ရမွာက နွေျမာတာနဲ႔.. သြားစရာရွိတဲ့ ရုံးကနားေတြ လူမွဳေရးကိစၥေတြကို မအိပ္ေတာ့ပဲ သြားတာနဲ႔... ဟုတ္ေနတာပါပဲ..
အဲဒိေန႔ကေတာ့ ေသာၾကၤာေန႔ညအလုပ္ဆင္းျပီး စေနေန႔ မနက္ဖက္ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က ေမြးေန႔ဖိတ္တာနဲ႔ ကိုယ္လဲ အလုပ္ကျပန္ေရာက္တာနဲ႔ အိပ္လိုက္ရင္ ျပန္မနိုးမွာ စိုးတာနဲ႔ ေရမိုးခ်ိဳး အလွျပင္.. သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔လဲ အလုပ္ရျပီးထဲက မေတြ႔ျဖစ္ေသးဘူးဆိုေတာ့ အပ်ံစား၀တ္ျပီး ထြက္လာခဲ့ပါတယ္..
သူတို႔က စားေသာက္ျပီးရင္ ဆန္တိုဆာ ဆက္သြားမယ္လို႔ က်မကို ေျပာထားပါတယ္.. ဒါေပမ့ဲ က်မစိတ္ကူးထဲမွာေတာ့ ငါခဏသြားျပီး စားေသာက္ဆိုင္မွာ စားေသာက္ျပီးတာနဲ႔ ျပန္မယ္ေပါ့.. ျပီးရင္ အိပ္ရအံုးမယ္ေပါ့.. အဲဒါေၾကာင့္ ပိုျပီး အေၾကာင္းျပလို႔ေကာင္းေအာင္ စကပ္အတိုေတာင္ ေရြး၀တ္သြားပါေသးတယ္.. ဒါမွ အဲဒိသြားရင္ မလြတ္မလပ္နဲ႔ မလိုက္ေတာ့ပါဘူးဟယ္လို႔ ျငင္းေကာင္းေအာင္ေလ.. ေနာက္သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္နဲ႔ေတာင္ တိုင္ပင္ျပီး ဆန္တိုဆာမလိုက္ဘူး.. ငါေတာ့ တမင္စကပ္အတို၀တ္လာမယ္ဆိုေတာ့ အဲဒိသူငယ္ခ်င္းကလဲ သူလဲ ၀တ္လာမယ္တဲ့..
ဒီလိုနဲ႔ ရွဳိးစမိုးအျပည့္နဲ႔ ထြက္လာလိုက္တာ.. အင္းေလးမွာ အားလံုးစံုျပီး ထမင္းစားၾက စကားေတြေျပာၾကရင္း သူ႔သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔လဲ အတန္အသင့္ ရင္းႏွီးသြားပါတယ္.. ေနာက္ေတာ့ သူတို႔က ဆန္တိုဆာကို လိုက္ခဲ့ဖို႔ေခၚပါေလေရာ.. ဘယ္လိုပဲ ျငင္းျငင္း အတင္းကိုေခၚၾကတာ..
အားလံုးက၀ိုင္းေခၚၾကတယ္.. ျပီးေတာ့ သူငယ္ခ်င္းအရင္းေခါက္ခက္လဲျဖစ္.. ေမြးေန႔ရွင္လဲျဖစ္.. စေနေန႔ညလဲ အလုပ္မရွိေတာ့.. သူတို႔က ညက်မွအိပ္ေပါ့တဲ့.. ကိုယ္ကိုတိုင္ကလဲ ေန႔ဘက္ၾကီးကို အိပ္အိပ္ျပစ္လိုက္ရတာကို ႏွေျမာတဲ့သူ.. အေပါင္းအသင္းကလဲ မက္... ျပီးေတာ့ အဲဒိအခ်ိန္ကေတာ့ အေပါင္းအသင္းေဇာေၾကာင့္ထင္တယ္.. လံုး၀ကို မအိပ္ခ်င္ဘူး.. ျပီးေတာ့ ကိုယ္နဲ႔ တိုင္ပင္လာတဲ့သူငယ္ခ်င္းကလဲ လိုက္မယ္ေျပာလိုက္ေတာ့.. မျငင္းသာေတာ့တာေရာေၾကာင့္ လိုက္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္..
သိတဲ့အတိုင္း.. ဆန္တိုဆာဆိုေတာ့လမ္းကလဲ ေလွ်ာက္ရတယ္.. ေနာက္ ပါလာ၀မ္ကမ္းေျခမွာ စတည္းခ်မိေတာ့ ... မေဗဒါတို႔က ေဆာ့ရမယ္ဆို ၂ခါအေဖာ္စပ္စရာမလိုတဲ့သူကလဲျဖစ္ ဆိုေတာ့.. ေဆာ့လိုက္တာ လက္လက္ကို စင္ေနတာေပါ့.. စိတ္မ်ားစြမ္းတာ ေဘာ္ဒါေတြနဲ႔ဆိုေတာ့ လံုး၀ကို မအိပ္ခ်င္ဘူး..
ဒီလိုနဲ႔ ညဘက္ ေရပန္းရွဳိးၾကည့္ျပီးမွ ျပန္ျဖစ္ၾကတာေပါ့.. အဲဒိအခ်ိန္မွာ မေဗဒါ မအိပ္တာ ၂၄နာရီ ေက်ာ္သြားျပီ.. လူကလဲ တေန႔လံုးေသာင္းက်န္းထားတာ နဳံးခ်ိေနတာပဲ.. အိမ္ျပန္ခ်ိန္ အလွ်ိဳလွ်ိဳျပန္ၾကေတာ့.. ကိုယ္ေနတဲ့ စကာၤပူ အေရွ႕ပိုင္းမွာ ေနတဲ့အေဖာ္က တစ္ေယာက္မွ မပါေတာ့ ကိုယ္တစ္ေယာက္ထဲ ျပန္ရမယ္.. လူက စိတ္နဲနဲေလွ်ာ့လိုက္ေတာ့ ေခါင္းကလဲ မူးေနာက္ေနာက္နဲ႔ ျဖစ္ေနျပီ..
သူငယ္ခ်င္းေတြက ျဖစ္ရဲ႕လားဆိုေပမဲ့လဲ ဘယ္သူမွကို အပူမကပ္ခ်င္.. တိုက္စီငွားဖို႔ဆိုျပန္ေတာ့လဲ အလုပ္စလုပ္ခါစ စုမိေဆာင္းမိထားတဲ့ အပိုေငြကလဲ မရွိတာေရာ.. တစ္ေယာက္ထဲလဲ ညဘက္ၾကီး တိုက္စီမစီးခ်င္တာေၾကာင့္ေရာ.. အရုိးခံ ကပ္စီးနဲစိတ္ေၾကာင့္ေရာ.. ညဘက္ဆိုေတာ့ ရထားေတြလဲ ေခ်ာင္တယ္.. ခါတိုင္းလိုပဲ ရထားေပၚမွာ ေမွးလိုက္သြားမယ္ဆိုတဲ့ အၾကံနဲ႔ေရာ ရထားနဲ႔ပဲ တစ္ေယာက္ထဲျပန္လာမိလိုက္တယ္..
ရထားေပၚေရာက္ေတာ့ ေထာင့္ခံုမရဘူး.. ေထာင့္ခံုေလးရရင္ ေအးေဆး မွီအိပ္လို႔ရတယ္ေလ.. ေထာင့္ခံုမွာ အက်ၤီအျဖဴနဲ႔ တရုတ္ခပ္ေခ်ာေခ်ာတစ္ေကာင္ထိုင္ေနတယ္.. ဒီလို႔နဲ႔ သူ႔ေဘးက လြတ္ေနတဲ့ခံုမွာထိုင္လိုက္တယ္.. တကယ္လို႔ ဒီေကာင္ဆင္းရင္း ဟိုဘက္တိုးလိုက္ရုံပဲေပါ့... ဒီလိုေတြးတာ.. အၾကံက ပိုင္ပါ့..
ဒါေပမဲ့ သိပ္မၾကာလိုက္ပါဘူး.. မ်က္လံုးက တျဖည္းျဖည္းစဥ္းလာျပီ ေမွးရုံတင္မကဘူး.. အိပ္ေပ်ာ္သြားလိုက္တာ.. ေလာကၾကီးနဲ႔ အဆက္အသြယ္ကို ပ်က္ေရာ... ကိုယ့္ကိုကိုယ္လဲ ဘယ္မွာ အိပ္ေနမွန္းမသိေတာ့ဘူး.. ဘယ္လိုပံုသ႑န္နဲ႔ ငုတ္တုတ္အိပ္ေနလဲေတာ့မသိ.. ေတာ္ေတာ္ေလးကို အသိမရွိေတာ့တာ... ဒီလိုနဲ႔ ဘယ္ေလာက္ၾကာ လိုက္လဲေတာ့မသိဘူး..
ခဏေနေတာ့ က်မအေတြ႔တစ္ခုကို ခံစားရတယ္.. ေကာင္းလုိက္တာ... က်မရဲ႕ ငိုက္က်ျပီး ေနစရာမရွိတဲ့ ဦးေခါင္း မွီတြယ္စရာ ေနရာတစ္ခုရသြားတယ္.. အိစက္ညက္ေညာေနတာပဲ.. ဒီေလာက္ အိပ္ေကာင္းတဲ့ အရာဘာအရာလဲမသိဘူး.. ငါ တစ္ခ်က္ေလာက္ မ်က္လံုးေလးဖြင့္ၾကည့္လိုက္မွပဲ..
ဒီလိုနဲ႔ အိပ္ခ်င္မူတူးျဖစ္ေနတဲ့ ရီေ၀ေ၀မ်က္လံုးေလးနဲ႔ မပြင့္တပြင့္ဖြင့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ အ၀ါေရာင္ အက်ီၤလက္ရွည္၀တ္ထားတဲ့ လက္ေမာင္းတစ္ခု.... ဦးေႏွာက္က ခ်က္ခ်င္းအလုပ္မလုပ္ေသးဘူး.. ခဏေနမွ ဒီထက္ပိုျပီး ၾကည္ၾကည္လင္လင္ျဖစ္လာေတာ့မွ.. ငါဘယ္ေရာက္ေနတာလဲေပါ့... အဲ.. Flash back လုပ္ျပီး ေနာက္ထပ္ ၅ စကၠန္႔ေလာက္ အၾကာက်မွ ဦးေႏွာက္က အသိေပးလိုက္တာက....
"ဟာ.... ငါရထားေပၚမွာတစ္ေယာက္ထဲပဲ.. ဒါဆို အဲဒိ၀ါ၀ါၾကီးကဘယ္သူလဲ.. စစခ်င္းငါထိုင္တုန္းက တရုတ္ပါ.. ခုျမင္ေနရတဲ့လက္က မဲမဲၾကီး... ... ဟာ... ဒါဆို ခု ငါ့ေခါင္းက.... ငါ့ေခါင္းက.. အဲဒိ၀ါ၀ါၾကီး.. ပုခံုးေပၚမွာ..... !!!!!!!!!"
စကၠန္႔ပိုင္းအတြင္း က်မအေတြးေတြ အလုပ္လုပ္သြားပံုက အဲဒိလို တစ္ဆင့္ခ်င္း ျမန္ဆန္လြန္းလွတယ္.. အသိ၀င္ျပီးတျပိဳင္နက္.. က်မ ေခါင္းကို ဆက္ခနဲျပန္မတ္လိုက္ျပီး တခ်က္ ၾကည့္လိုက္ေတာ့.. လက္ရွည္အက်ီၤအ၀ါ၀တ္ထားတဲ့ အိႏၵိယလူမ်ိဳးကုလားတစ္ေယာက္.. ေတာ္ေသးတာက နဲနဲေတာ့ သားသားနားနားကုလားပါပဲ.. မ်က္လံုးကို တစ္ခ်က္ေ၀့ၾကည့္လိုက္ေတာ့ အေရွ႕ကလူေတြက ရီက်ဲရီက်ဲနဲ႔ လုပ္ေနၾကတယ္.. ညဘက္ ရထားေခ်ာင္ေတာ့ လူေတြၾကည့္စရာမရွိ ကိုယ့္ေရွ႕ကလူထိုင္ၾကည့္ေနမွာေပါ့.. ဘယ္အခ်ိန္ထဲက ရထားေပၚကလူေတြရဲ႕ entertainer ျဖစ္ေနလဲမသိဘူး..
က်မလဲ ရွက္လိုက္တာ ဘာဆက္လုပ္ရမွန္းကို မသိဘူး... ေခါင္းထဲမွာလဲ အေတြးေပါင္းစံုနဲ႔ အိပ္ခ်င္စိတ္ကို ေပ်ာက္ေရာ.. ေသခ်ာတာကေတာ့ အဲဒိလူေတြနဲ႔ မ်က္နွာခ်င္းေတာင္ မဆိုင္ခ်င္ေတာ့ဘူး.. ကိုယ္ဆင္းရမဲ့ ဂိတ္မေရာက္မခ်င္းဘယ္မ်က္နွာနဲ႔ ေနရမလဲ.. အို....... ရွက္ေနမွန္းသိရင္ ပိုအရွက္ကဲြတယ္.. ဒီလူေတြ ေနာက္ေတြ႔ရမွာလဲ မဟုတ္ဘူး.. ေလာေလာဆယ္ အိပ္ခ်င္ေယာင္ပဲ ျပန္ေဆာင္ေနလိုက္ေတာ့မယ္.. အဲဒါအေကာင္းဆံုးပဲ.. ရွက္ရွက္နဲ႔ မရွက္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ျပီး မ်က္လံုးဆက္မွိတ္ထားလိုက္တာ ငါ့အတြက္ အသက္သာဆံုးပဲ....
ဒါေပမဲ့ လူကသာ ဆက္ျပီး အိပ္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနရတာ.. ေခါင္းထဲမွာေတာ့ အေတြးက ေပါင္းစံု... ငါစကပ္အတိုၾကီး၀တ္ျပီး အိပ္ေပ်ာ္ေနတာ ေအာက္စမ်ားလြတ္သြားသလား.. ဘယ္အခ်ိန္တုန္းက တရုတ္ဆင္းသြားျပီး ကုလားၾကီးျဖစ္ေနတာလဲသိလိုက္ဘူး... အံမယ္ေလးေတာ္ပါေသးတယ္.. တရုတ္ေကာင္သာဆို သူေခ်ာလို႔ ငါကဇာတ္လမ္းလုပ္တယ္ထင္ေနအံုးမယ္.. ကုလားၾကီးျဖစ္ေနတာပဲ ကံေကာင္းလို႔.. ငါတကယ္အိပ္ငိုက္တယ္ဆိုတာ လူတိုင္းသိမွာပါ.. အို.. စဥ္းစားရင္းမွ... ဟိုတရုတ္က ငါငိုက္ေနလို႔ သူပုခံုးေပၚမွီမွာစိုးလို႔ဆင္းသြားတာလား.. အမယ္ေလး ေလးေနာ္... ဘယ္တုန္းထဲက စျပီး အရွက္ကဲြေနလဲမသိ... ကုလားကိုပဲ သူ႔ပုခံုးေပၚၾကည္ၾကည္ျဖဴျဖဴေပးအိပ္လို႔ ေက်းဇူးၾကံဖန္တင္ရမလိုလို.. မွတ္တိုင္ကလဲ မေရာက္နိုင္ေသးဘူး.. စိတ္ညစ္လိုက္တာေနာ္...
ေနာက္ဆံုးေတာ့ ဘယ္လိုမွ ဆက္မေနခ်င္ေတာ့တဲ့အဆံုး.. က်မဆင္းရမဲ့မွတ္တိုင္မေရာက္ခင္ ၃ဂိတ္ေလာက္အလိုက မွတ္တိုင္မွာဆင္းျပီး ကားေျပာင္းစီးရင္လဲ က်မအိမ္ကိုေရာက္ပါတယ္.. ဘတ္စ္ကားဂိတ္နဲ႔ အိမ္နဲ႔ လမ္းနဲနဲျပန္ေလွ်ာက္ရတာပဲ ရွိပါတယ္.. အဲဒိဂိတ္ေရာက္ျပီး.. တံခါးကပြင့္ေတာ့မွပဲ.. ခ်က္ခ်င္းနိုးတဲ့ပံုစံမ်ိဳးနဲ႔.. ေဘးလူေတြလဲ မၾကည့္ရဲေတာ့ပဲ တခ်ိဳးထဲလစ္ေျပးပါေတာ့တယ္..
ေအာ္.. ၾကိဳက္မရွက္.. ငိုက္မရွက္.. ေသခ်ာတာေတာ့... ငိုက္တုန္းမရွက္ေပမဲ့.. ငိုက္ျပီးသြားေတာ့ ေတာ္ေတာ္ ရွက္ရတာပါလားေနာ္....
Discuss Add this link to... Bury
စကာၤပူက အမ်ားသံုး ဘတ္စ္ကားေတြ ရထားေတြေပၚမွာ ခါးပိုက္ႏွဳိက္သတိျပဳစရာ.. မိန္းကေလးမို႔ အသားယူခံရမွာကို သိပ္စိတ္ပူစရာမလိုပါဘူး.. ေနာက္ျပီး အျမဲရုန္းကန္လွဳပ္ရွားသြားလာေနရတဲ့ အတြက္ လူေတြဟာ ဘတ္စ္ကားစီး ရထားစီးအခ်ိန္ေလးေတြမွာ.. ေနရာရရင္ ေလေအးစက္ေအးေအးနဲ႔ ေမွးတက္တဲ့ အက်င့္ေလးေတြရွိပါတယ္...
အထူသျဖင့္ေတာ့ မေဗဒါလို အလုပ္နဲ႔ အိမ္နဲ႔ ေ၀းတဲ့သူအဖို႔ အဲဒိ လမ္းသြားရင္း ဘတ္စ္ကားေပၚ ရထားေပၚမွာ ရတဲ့အခ်ိန္ေလး ေမွးတတ္တာလဲ အက်င့္ေလးကို ပါေနပါျပီ... ဒီလိုမွပဲ အိပ္ေရးက ၀ သလိုရွိတာကိုး..
အဲဒိအခ်ိန္တုန္းက မေဗဒါအလုပ္က Night shift လုပ္ရတာပါ.. ညဘက္အလုပ္ဆင္းရေတာ့.. အိပ္ခ်ိန္ကပိုနည္းပါတယ္.. ေန႔ဘက္မွာ အိပ္မေပ်ာ္တာနဲ႔.. ေန႔ဘက္ လင္းေနေတာ့ အိပ္ပစ္လိုက္ရမွာက နွေျမာတာနဲ႔.. သြားစရာရွိတဲ့ ရုံးကနားေတြ လူမွဳေရးကိစၥေတြကို မအိပ္ေတာ့ပဲ သြားတာနဲ႔... ဟုတ္ေနတာပါပဲ..
အဲဒိေန႔ကေတာ့ ေသာၾကၤာေန႔ညအလုပ္ဆင္းျပီး စေနေန႔ မနက္ဖက္ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က ေမြးေန႔ဖိတ္တာနဲ႔ ကိုယ္လဲ အလုပ္ကျပန္ေရာက္တာနဲ႔ အိပ္လိုက္ရင္ ျပန္မနိုးမွာ စိုးတာနဲ႔ ေရမိုးခ်ိဳး အလွျပင္.. သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔လဲ အလုပ္ရျပီးထဲက မေတြ႔ျဖစ္ေသးဘူးဆိုေတာ့ အပ်ံစား၀တ္ျပီး ထြက္လာခဲ့ပါတယ္..
သူတို႔က စားေသာက္ျပီးရင္ ဆန္တိုဆာ ဆက္သြားမယ္လို႔ က်မကို ေျပာထားပါတယ္.. ဒါေပမ့ဲ က်မစိတ္ကူးထဲမွာေတာ့ ငါခဏသြားျပီး စားေသာက္ဆိုင္မွာ စားေသာက္ျပီးတာနဲ႔ ျပန္မယ္ေပါ့.. ျပီးရင္ အိပ္ရအံုးမယ္ေပါ့.. အဲဒါေၾကာင့္ ပိုျပီး အေၾကာင္းျပလို႔ေကာင္းေအာင္ စကပ္အတိုေတာင္ ေရြး၀တ္သြားပါေသးတယ္.. ဒါမွ အဲဒိသြားရင္ မလြတ္မလပ္နဲ႔ မလိုက္ေတာ့ပါဘူးဟယ္လို႔ ျငင္းေကာင္းေအာင္ေလ.. ေနာက္သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္နဲ႔ေတာင္ တိုင္ပင္ျပီး ဆန္တိုဆာမလိုက္ဘူး.. ငါေတာ့ တမင္စကပ္အတို၀တ္လာမယ္ဆိုေတာ့ အဲဒိသူငယ္ခ်င္းကလဲ သူလဲ ၀တ္လာမယ္တဲ့..
ဒီလိုနဲ႔ ရွဳိးစမိုးအျပည့္နဲ႔ ထြက္လာလိုက္တာ.. အင္းေလးမွာ အားလံုးစံုျပီး ထမင္းစားၾက စကားေတြေျပာၾကရင္း သူ႔သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔လဲ အတန္အသင့္ ရင္းႏွီးသြားပါတယ္.. ေနာက္ေတာ့ သူတို႔က ဆန္တိုဆာကို လိုက္ခဲ့ဖို႔ေခၚပါေလေရာ.. ဘယ္လိုပဲ ျငင္းျငင္း အတင္းကိုေခၚၾကတာ..
အားလံုးက၀ိုင္းေခၚၾကတယ္.. ျပီးေတာ့ သူငယ္ခ်င္းအရင္းေခါက္ခက္လဲျဖစ္.. ေမြးေန႔ရွင္လဲျဖစ္.. စေနေန႔ညလဲ အလုပ္မရွိေတာ့.. သူတို႔က ညက်မွအိပ္ေပါ့တဲ့.. ကိုယ္ကိုတိုင္ကလဲ ေန႔ဘက္ၾကီးကို အိပ္အိပ္ျပစ္လိုက္ရတာကို ႏွေျမာတဲ့သူ.. အေပါင္းအသင္းကလဲ မက္... ျပီးေတာ့ အဲဒိအခ်ိန္ကေတာ့ အေပါင္းအသင္းေဇာေၾကာင့္ထင္တယ္.. လံုး၀ကို မအိပ္ခ်င္ဘူး.. ျပီးေတာ့ ကိုယ္နဲ႔ တိုင္ပင္လာတဲ့သူငယ္ခ်င္းကလဲ လိုက္မယ္ေျပာလိုက္ေတာ့.. မျငင္းသာေတာ့တာေရာေၾကာင့္ လိုက္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္..
သိတဲ့အတိုင္း.. ဆန္တိုဆာဆိုေတာ့လမ္းကလဲ ေလွ်ာက္ရတယ္.. ေနာက္ ပါလာ၀မ္ကမ္းေျခမွာ စတည္းခ်မိေတာ့ ... မေဗဒါတို႔က ေဆာ့ရမယ္ဆို ၂ခါအေဖာ္စပ္စရာမလိုတဲ့သူကလဲျဖစ္ ဆိုေတာ့.. ေဆာ့လိုက္တာ လက္လက္ကို စင္ေနတာေပါ့.. စိတ္မ်ားစြမ္းတာ ေဘာ္ဒါေတြနဲ႔ဆိုေတာ့ လံုး၀ကို မအိပ္ခ်င္ဘူး..
ဒီလိုနဲ႔ ညဘက္ ေရပန္းရွဳိးၾကည့္ျပီးမွ ျပန္ျဖစ္ၾကတာေပါ့.. အဲဒိအခ်ိန္မွာ မေဗဒါ မအိပ္တာ ၂၄နာရီ ေက်ာ္သြားျပီ.. လူကလဲ တေန႔လံုးေသာင္းက်န္းထားတာ နဳံးခ်ိေနတာပဲ.. အိမ္ျပန္ခ်ိန္ အလွ်ိဳလွ်ိဳျပန္ၾကေတာ့.. ကိုယ္ေနတဲ့ စကာၤပူ အေရွ႕ပိုင္းမွာ ေနတဲ့အေဖာ္က တစ္ေယာက္မွ မပါေတာ့ ကိုယ္တစ္ေယာက္ထဲ ျပန္ရမယ္.. လူက စိတ္နဲနဲေလွ်ာ့လိုက္ေတာ့ ေခါင္းကလဲ မူးေနာက္ေနာက္နဲ႔ ျဖစ္ေနျပီ..
သူငယ္ခ်င္းေတြက ျဖစ္ရဲ႕လားဆိုေပမဲ့လဲ ဘယ္သူမွကို အပူမကပ္ခ်င္.. တိုက္စီငွားဖို႔ဆိုျပန္ေတာ့လဲ အလုပ္စလုပ္ခါစ စုမိေဆာင္းမိထားတဲ့ အပိုေငြကလဲ မရွိတာေရာ.. တစ္ေယာက္ထဲလဲ ညဘက္ၾကီး တိုက္စီမစီးခ်င္တာေၾကာင့္ေရာ.. အရုိးခံ ကပ္စီးနဲစိတ္ေၾကာင့္ေရာ.. ညဘက္ဆိုေတာ့ ရထားေတြလဲ ေခ်ာင္တယ္.. ခါတိုင္းလိုပဲ ရထားေပၚမွာ ေမွးလိုက္သြားမယ္ဆိုတဲ့ အၾကံနဲ႔ေရာ ရထားနဲ႔ပဲ တစ္ေယာက္ထဲျပန္လာမိလိုက္တယ္..
ရထားေပၚေရာက္ေတာ့ ေထာင့္ခံုမရဘူး.. ေထာင့္ခံုေလးရရင္ ေအးေဆး မွီအိပ္လို႔ရတယ္ေလ.. ေထာင့္ခံုမွာ အက်ၤီအျဖဴနဲ႔ တရုတ္ခပ္ေခ်ာေခ်ာတစ္ေကာင္ထိုင္ေနတယ္.. ဒီလို႔နဲ႔ သူ႔ေဘးက လြတ္ေနတဲ့ခံုမွာထိုင္လိုက္တယ္.. တကယ္လို႔ ဒီေကာင္ဆင္းရင္း ဟိုဘက္တိုးလိုက္ရုံပဲေပါ့... ဒီလိုေတြးတာ.. အၾကံက ပိုင္ပါ့..
ဒါေပမဲ့ သိပ္မၾကာလိုက္ပါဘူး.. မ်က္လံုးက တျဖည္းျဖည္းစဥ္းလာျပီ ေမွးရုံတင္မကဘူး.. အိပ္ေပ်ာ္သြားလိုက္တာ.. ေလာကၾကီးနဲ႔ အဆက္အသြယ္ကို ပ်က္ေရာ... ကိုယ့္ကိုကိုယ္လဲ ဘယ္မွာ အိပ္ေနမွန္းမသိေတာ့ဘူး.. ဘယ္လိုပံုသ႑န္နဲ႔ ငုတ္တုတ္အိပ္ေနလဲေတာ့မသိ.. ေတာ္ေတာ္ေလးကို အသိမရွိေတာ့တာ... ဒီလိုနဲ႔ ဘယ္ေလာက္ၾကာ လိုက္လဲေတာ့မသိဘူး..
ခဏေနေတာ့ က်မအေတြ႔တစ္ခုကို ခံစားရတယ္.. ေကာင္းလုိက္တာ... က်မရဲ႕ ငိုက္က်ျပီး ေနစရာမရွိတဲ့ ဦးေခါင္း မွီတြယ္စရာ ေနရာတစ္ခုရသြားတယ္.. အိစက္ညက္ေညာေနတာပဲ.. ဒီေလာက္ အိပ္ေကာင္းတဲ့ အရာဘာအရာလဲမသိဘူး.. ငါ တစ္ခ်က္ေလာက္ မ်က္လံုးေလးဖြင့္ၾကည့္လိုက္မွပဲ..
ဒီလိုနဲ႔ အိပ္ခ်င္မူတူးျဖစ္ေနတဲ့ ရီေ၀ေ၀မ်က္လံုးေလးနဲ႔ မပြင့္တပြင့္ဖြင့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ အ၀ါေရာင္ အက်ီၤလက္ရွည္၀တ္ထားတဲ့ လက္ေမာင္းတစ္ခု.... ဦးေႏွာက္က ခ်က္ခ်င္းအလုပ္မလုပ္ေသးဘူး.. ခဏေနမွ ဒီထက္ပိုျပီး ၾကည္ၾကည္လင္လင္ျဖစ္လာေတာ့မွ.. ငါဘယ္ေရာက္ေနတာလဲေပါ့... အဲ.. Flash back လုပ္ျပီး ေနာက္ထပ္ ၅ စကၠန္႔ေလာက္ အၾကာက်မွ ဦးေႏွာက္က အသိေပးလိုက္တာက....
"ဟာ.... ငါရထားေပၚမွာတစ္ေယာက္ထဲပဲ.. ဒါဆို အဲဒိ၀ါ၀ါၾကီးကဘယ္သူလဲ.. စစခ်င္းငါထိုင္တုန္းက တရုတ္ပါ.. ခုျမင္ေနရတဲ့လက္က မဲမဲၾကီး... ... ဟာ... ဒါဆို ခု ငါ့ေခါင္းက.... ငါ့ေခါင္းက.. အဲဒိ၀ါ၀ါၾကီး.. ပုခံုးေပၚမွာ..... !!!!!!!!!"
စကၠန္႔ပိုင္းအတြင္း က်မအေတြးေတြ အလုပ္လုပ္သြားပံုက အဲဒိလို တစ္ဆင့္ခ်င္း ျမန္ဆန္လြန္းလွတယ္.. အသိ၀င္ျပီးတျပိဳင္နက္.. က်မ ေခါင္းကို ဆက္ခနဲျပန္မတ္လိုက္ျပီး တခ်က္ ၾကည့္လိုက္ေတာ့.. လက္ရွည္အက်ီၤအ၀ါ၀တ္ထားတဲ့ အိႏၵိယလူမ်ိဳးကုလားတစ္ေယာက္.. ေတာ္ေသးတာက နဲနဲေတာ့ သားသားနားနားကုလားပါပဲ.. မ်က္လံုးကို တစ္ခ်က္ေ၀့ၾကည့္လိုက္ေတာ့ အေရွ႕ကလူေတြက ရီက်ဲရီက်ဲနဲ႔ လုပ္ေနၾကတယ္.. ညဘက္ ရထားေခ်ာင္ေတာ့ လူေတြၾကည့္စရာမရွိ ကိုယ့္ေရွ႕ကလူထိုင္ၾကည့္ေနမွာေပါ့.. ဘယ္အခ်ိန္ထဲက ရထားေပၚကလူေတြရဲ႕ entertainer ျဖစ္ေနလဲမသိဘူး..
က်မလဲ ရွက္လိုက္တာ ဘာဆက္လုပ္ရမွန္းကို မသိဘူး... ေခါင္းထဲမွာလဲ အေတြးေပါင္းစံုနဲ႔ အိပ္ခ်င္စိတ္ကို ေပ်ာက္ေရာ.. ေသခ်ာတာကေတာ့ အဲဒိလူေတြနဲ႔ မ်က္နွာခ်င္းေတာင္ မဆိုင္ခ်င္ေတာ့ဘူး.. ကိုယ္ဆင္းရမဲ့ ဂိတ္မေရာက္မခ်င္းဘယ္မ်က္နွာနဲ႔ ေနရမလဲ.. အို....... ရွက္ေနမွန္းသိရင္ ပိုအရွက္ကဲြတယ္.. ဒီလူေတြ ေနာက္ေတြ႔ရမွာလဲ မဟုတ္ဘူး.. ေလာေလာဆယ္ အိပ္ခ်င္ေယာင္ပဲ ျပန္ေဆာင္ေနလိုက္ေတာ့မယ္.. အဲဒါအေကာင္းဆံုးပဲ.. ရွက္ရွက္နဲ႔ မရွက္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ျပီး မ်က္လံုးဆက္မွိတ္ထားလိုက္တာ ငါ့အတြက္ အသက္သာဆံုးပဲ....
ဒါေပမဲ့ လူကသာ ဆက္ျပီး အိပ္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနရတာ.. ေခါင္းထဲမွာေတာ့ အေတြးက ေပါင္းစံု... ငါစကပ္အတိုၾကီး၀တ္ျပီး အိပ္ေပ်ာ္ေနတာ ေအာက္စမ်ားလြတ္သြားသလား.. ဘယ္အခ်ိန္တုန္းက တရုတ္ဆင္းသြားျပီး ကုလားၾကီးျဖစ္ေနတာလဲသိလိုက္ဘူး... အံမယ္ေလးေတာ္ပါေသးတယ္.. တရုတ္ေကာင္သာဆို သူေခ်ာလို႔ ငါကဇာတ္လမ္းလုပ္တယ္ထင္ေနအံုးမယ္.. ကုလားၾကီးျဖစ္ေနတာပဲ ကံေကာင္းလို႔.. ငါတကယ္အိပ္ငိုက္တယ္ဆိုတာ လူတိုင္းသိမွာပါ.. အို.. စဥ္းစားရင္းမွ... ဟိုတရုတ္က ငါငိုက္ေနလို႔ သူပုခံုးေပၚမွီမွာစိုးလို႔ဆင္းသြားတာလား.. အမယ္ေလး ေလးေနာ္... ဘယ္တုန္းထဲက စျပီး အရွက္ကဲြေနလဲမသိ... ကုလားကိုပဲ သူ႔ပုခံုးေပၚၾကည္ၾကည္ျဖဴျဖဴေပးအိပ္လို႔ ေက်းဇူးၾကံဖန္တင္ရမလိုလို.. မွတ္တိုင္ကလဲ မေရာက္နိုင္ေသးဘူး.. စိတ္ညစ္လိုက္တာေနာ္...
ေနာက္ဆံုးေတာ့ ဘယ္လိုမွ ဆက္မေနခ်င္ေတာ့တဲ့အဆံုး.. က်မဆင္းရမဲ့မွတ္တိုင္မေရာက္ခင္ ၃ဂိတ္ေလာက္အလိုက မွတ္တိုင္မွာဆင္းျပီး ကားေျပာင္းစီးရင္လဲ က်မအိမ္ကိုေရာက္ပါတယ္.. ဘတ္စ္ကားဂိတ္နဲ႔ အိမ္နဲ႔ လမ္းနဲနဲျပန္ေလွ်ာက္ရတာပဲ ရွိပါတယ္.. အဲဒိဂိတ္ေရာက္ျပီး.. တံခါးကပြင့္ေတာ့မွပဲ.. ခ်က္ခ်င္းနိုးတဲ့ပံုစံမ်ိဳးနဲ႔.. ေဘးလူေတြလဲ မၾကည့္ရဲေတာ့ပဲ တခ်ိဳးထဲလစ္ေျပးပါေတာ့တယ္..
ေအာ္.. ၾကိဳက္မရွက္.. ငိုက္မရွက္.. ေသခ်ာတာေတာ့... ငိုက္တုန္းမရွက္ေပမဲ့.. ငိုက္ျပီးသြားေတာ့ ေတာ္ေတာ္ ရွက္ရတာပါလားေနာ္....
Discuss Add this link to... Bury
This site is a collection of Myanmar News and Blogs from Myanmar Society.
Comments